Groenten uit Balen

Voor mijn culturele uitstap besloot ik onlangs om eens iets “ouderwets” te doen: naar het theater gaan. Geen flashy musical of comedyshow, maar Groenten uit Balen, geregisseerd door Stanny Crets. Ik kende het verhaal vaag, iets met arbeiders, stakingen, jaren ’70, en eerlijk gezegd dacht ik vooraf: gaat dit niet wat zwaar worden? Maar ik kwam buiten met kippenvel. Ik koos voor deze voorstelling omdat het thema me altijd heeft aangesproken. Sociale ongelijkheid, solidariteit, mensen die samen iets proberen te veranderen, dat blijft actueel, ook vandaag (misschien wel des te meer?). Met Stanny Crets aan het roer verwachtte ik geen droge geschiedenisles, maar een warm en meeslepend verhaal. Dat bleek helemaal te kloppen.

Vanaf de eerste scène voelde ik de spanning in de fabriek, het zwijgen dat meer zei dan woorden, de moed van mensen die eigenlijk gewoon een beter leven willen. Het waren geen anonieme arbeiders, maar échte mensen met dromen, twijfels en kleine gelukjes. Ik betrapte mezelf erop dat ik af en toe glimlachte, niet om iets grappigs, maar om die oprechte menselijkheid die van het podium afspatte.

Eerlijk gezegd had ik verwacht dat het wat afstandelijk zou zijn door het historische onderwerp, maar dat was helemaal niet zo. Ik zat van begin tot einde mee in het verhaal. De acteurs speelden met overtuiging, de dialogen klonken echt, en de kleine, herkenbare momenten zorgden ervoor dat het niet enkel geschiedenis bleef, maar iets van nu werd.

Wat me ook raakte, was hoe actueel het stuk eigenlijk is. Terwijl ik keek, dacht ik: zouden wij vandaag nog zo solidair zijn? In een tijd waarin iedereen vooral met zijn eigen leven bezig is, voelde dit verhaal als een warme, maar ook confronterende herinnering aan wat samen sterk staan kan betekenen.

Na afloop bleef het stuk in mijn hoofd hangen. Niet alleen als verhaal, maar als spiegel. Als leerkracht Nederlands dacht ik meteen: dit wil ik mijn leerlingen laten voelen. Niet alleen de geschiedenis, maar ook de emoties, de keuzes, de dilemma’s. Ik zie het al voor me: een schrijfopdracht waarin ze een brief schrijven als één van de personages, of een debat over hoe solidariteit er vandaag zou uitzien. Theater als startpunt voor echt gesprek!

Kortom: Groenten uit Balen was voor mij veel meer dan een voorstelling. Het was een ervaring. Warm, eerlijk, pijnlijk herkenbaar, en verrassend actueel. Een aanrader voor iedereen die niet bang is om geraakt te worden en om even na te denken over wat we zelf zouden doen voor rechtvaardigheid.